ගී පද
පිතු සෙනෙහේ පිදු
පියෙකු නොමැති ලොව
දු දරුවන් හිනැහී ඇතිදෝ
උන්ගේ සිත රැඳී තනිය මකන්නට
මව්නට කවදා හැකි වේදෝ
හිරු මඬලක් සේ කිරණ බෙදා දී
නුග සෙවණක් සේ සිසිල සදා දී
ජිවිතයේ බර උරින් දරා
පියවරුමයි ලොව මහ සයුරක් වී
පොළොව නිවාලන්නේ
පිතු සෙනෙහේ...
මෙත් මුදිතා ගුණ සිතෙහි දරා
පෙරුම් පුරා එන සසර පුරා
අම්මාවරු මතු බුදුවන්නේ
පියවරුමයි ලොව බුදුවන මව්නට
ඒ විවරණ දෙන්නේ
පිතු සෙනෙහේ...