Lyrics
පිතු සෙනෙහේ පිදු
පියෙකු නොමැති ලොව
දු දරුවන් හිනැහී ඇතිදෝ
උන්ගේ සිත රැඳී තනිය මකන්නට
මව්නට කවදා හැකි වේදෝ
හිරු මඬලක් සේ කිරණ බෙදා දී
නුග සෙවණක් සේ සිසිල සදා දී
ජිවිතයේ බර උරින් දරා
පියවරුමයි ලොව මහ සයුරක් වී
පොළොව නිවාලන්නේ
පිතු සෙනෙහේ...
මෙත් මුදිතා ගුණ සිතෙහි දරා
පෙරුම් පුරා එන සසර පුරා
අම්මාවරු මතු බුදුවන්නේ
පියවරුමයි ලොව බුදුවන මව්නට
ඒ විවරණ දෙන්නේ
පිතු සෙනෙහේ...