ගී පද
ගෙවා අඳුරු යුගකල් පායා එන නුබ ගැබ නිල්
පහන් තරව බලනු මැනව සංහිඳියාවේ
ඒ එළියෙන් මඟ විමසා යමු සකි සඳුනේ //
ගස තිබුනා මෙතුවක් කල් එයට උරුම කීවා මිස
මල් ඵල ලබනා සැටියෙක් කවුරුද සිතුවේ
මෝදු වෙලා කැකුළ ඉතින් රකිමු යාලුවේ
ගෙවා අඳුරු.......
සිව් රියවට වැඩිය යමක් පොළවෙන් කවුරුද ලැබුවේ
උරුමය රකිනා යුද්දෙන් කවුරුද දිනුවේ
විජිතය නොව ජීවිතයම නොවෙද වටින්නේ
ගෙවා අඳුරු.......