Lyrics
උපන් කාට වුනත් මේ චංචල ලෝකේ
දුකයි සැපයි පමණි තනියට ළඟ ඉන්නේ
එයින් සැපත වහා ඔබ අත හැර යන්නේ
නමුත් දුක පැල් බැඳ සදහට නවතින්නේ
සතුරෙකු ලෙස දන්න දුක ළංකර ගන්න
එවිට අහස පොළව දෙපළු වුනත්
හැකි වෙයි ඉවසන්න
බර ඇත හිස මත්තේ මහ දුර යා යුත්තේ
ගමන් මඟ දිගටම කටු ගල් මුල්
බාධකමය ඇත්තේ
සැපත ලෙස දැනෙන්නේ - දුකෙක මුල පිරෙන්නේ
ඉතින් වෙස් බැඳගෙන එන සැපතට - මොටද මුලා වෙන්නේ