Lyrics
මන්දාරම් අඳුරේ තෙමුනා වස්සානේ
හමන සිහිලැල්ලේ වෙලුනා මා හර්දේ
කොඳුරා පැවසු දේ මතකයි අද වගේ
දුටුවන්ගේ හද ඉන් කැළඹුනේ
සරනා විහඟුන් සේ දෙදෙනා උන් කාලේ
උයනක් වූවා මේ පෙම් පාරාදීසේ
තාමත් සිහි වන්නේ චයාවන් නුඹගේ
නොමැකෙ මතකයන් අපගේ
සුන් වුණා සුන් වුණා පැතූ පෙම් පැතුම් සුන් වුණා
තනි වුණා තනි වුණා ප්රියේ මා සොවින් තනි වුණා
අයෙකුට අප සෙනෙහස ඉවසුම් නැති වග තේරුණා
අපට උරුම පෙම බිඳලන්නට ඔහු වෑයම් කළා
කෙසේදෝ නුඹ අන් අයෙකු හට පුද කර හදින් වාවන්නේ මා
සුහදයෙකු නොව හෙතෙම අප තුල අවිශ්වාසය ඇති කළා
සුන් වුණා...
පෙර මිතුරු නමුදු ඔහු නිසා මගෙන් ඔබ වෙන් වුණේ
ලඟින් සිටි නමුදු ඔහු පිටුපා බව අදයි වැටහුනේ
නොදැනදෝ නුඹ අනෙකුගේ රළු මුසා වදනට රැවටුනේ
සුළු වුණාදෝ මුළු හදින් මා පුද කළා වූ ආදරේ
සුන් වුණා...
දැල් වුණා දැල් වුණා හැදේ ශෝක ගිනි දැල් වුණා
බොඳ වුණා බොඳ වුණා මැවූ මාලිගා බොඳ වුණා...