පින්සාර කවිකාරිpinsaara kawikaari

ජිවිතේම කවියක් වෙලා 
නුඹේ තාලයෙන් මා මත් කලා 
අත පොවනු බැරි හිතක මා හිර කලා 
හිස මිසක වත සිඹිනු මට බැරි කලා 
ගජමන් නුඹයි ප්‍රේමියේ 
නෑ දුටුවේ නුඹ මාගේ පින්සාර හද මන්දිරේ 
කවි පද පමණි තාලේ හොර රහසේ නුඹ ගෙන ගියේ 

හිස කුරුටු ගෑ හසුන සුලඟේ ගියා 
රන් කොල වියූ දෑත දුරු රට ගියා 
උඩු වියනෙ මල් සුවඳ තව දැනෙනවා 
හැමදාම රෑ හීනෙ නුඹ නිදනවා    

ජිවිතේම කවියක් වෙලා 
නුඹේ තාලයෙන් මා මත් කලා 
අත පොවනු බැරි හිතක මා හිර කලා 
හිස මිසක වත සිඹිනු මට බැරි කලා 
ගජමන් නුඹයි ප්‍රේමියේ 
නෑ දුටුවේ නුඹ මාගේ පින්සාර හද මන්දිරේ 
කවි පද පමණි තාලේ හොර රහසේ නුඹ ගෙන ගියේ

jiwitheema kawiyak welaa 
numbee thaalayen maa math kalaa 
atha powanu baeri hithaka maa hira kalaa 
hisa misaka watha simbinu mata baeri kalaa 
gajaman numbayi preemiyee 
nae dhutuwee numba maagee pinsaara hadha mandhiree 
kawi padha pamani thaalee hora rahasee numba gena giyee 

hisa kurutu gae hasuna sulangee giyaa 
ran kola wiyuu dhaetha dhuru rata giyaa 
udu wiyane mal suwanda thawa dhaenenawaa 
haemadhaama rae hiine numba nidhanawaa    

jiwitheema kawiyak welaa 
numbee thaalayen maa math kalaa 
atha powanu baeri hithaka maa hira kalaa 
hisa misaka watha simbinu mata baeri kalaa 
gajaman numbayi preemiyee 
nae dhutuwee numba maagee pinsaara hadha mandhiree 
kawi padha pamani thaalee hora rahasee numba gena giyee