Lyrics
දෙපිය නගලා හරියකට ඇවිදින්න වත් බැරි පුංචි කාලේ
කාටවත් බය වුනේ නෑ මං වීරයා ළඟ උන්න වෙලේ
පේළි ගැහිලා කූඹියන්ටත් මාවතේ ඇවිදින්න ඉඩ දී
කූඩු හදනා කුරුල්ලන් සේ නිදහසේ පියඹන්න දිරි දී
ජීවිතේ ගැන මේ තරම් දේ දන්න හැටි පුදුමයි
ආදරේ හංගලා දෙන්නෙ පියවරු මයි
හදවතේ ගැඹුරේ තියෙන්නේ ඔබ කියූ වදනයි
තාත්තේ මගෙ ලෝකයේ මහ වීරයා ඔබ මයි
අත අතැර දුර යන්න ඉඩ හැර වැටෙන නැඟිටින හැටි කියාදී
අපි ගැනම හිත හිතා වෙහෙසෙන වෙහෙස නොබලා රෑ දවාලේ
දුක හිතෙනකොට ඉන්නෙ කොහොමද කිසි දෙයක් නොම වුන විලාසේ
වීරයොත් තනියෙන් අඬනවලු කවුරුවත් ළඟ නැති වෙලාවේ
ජීවිතේ ගැන මේ තරම් දේ දන්න හැටි පුදුමයි....