ගී පද
සෝඩි ලැමහස පෑයු පමණින්
බබර ගුම් නද ඇසූ තරමින්
නුඹ තවම කැකුලක්
කැකුළු බව මල සිතන්න......
එපා දෑතින් මලේ පෙති දිග හරින්න....
එය ඉබේ පොපියයි ඉතින් එතකන් හිඳින්න......
එය ඉබේ පොපියයි ඉතින් එතකන් හිඳින්න......
දෙපා උස්සා ඉගිලෙන්නට නොයන්න.....
නුඹේ පිපාපත් තව ලපටි නොවේදැයි සිතන්න....
සිහින ඇති නිමාවක් නැති තරම්
එත් මේ ගැන සිතන්න
අපා දුක් විඳ උවද කම් නැත
පොලොවේ පය ගහ සිටින්න.....
පොලොවේ පය ගහ සිටින්න.....
සෝඩි ලැමහස පෑයු පමණින්
බබර ගුම් නද ඇසූ තරමින්
අග්නි වලකට ඇවිද යා නොහැකි නමුත්
පුලුන් රොදක පාවෙලා යාහැකි බවත්
තරව සිහියට නගන්න.....
දැවී... දැවී ...ජීවිතය කුමකට ගෙවන්නේ.....
නගේ ඩිංගක් හැඟුම් යටපත් කරන්න
සෝඩි ලැමහස පෑයු පමණින්
බබර ගුම් නද ඇසූ තරමින්
නුඹ තවම කැකුලක්
කැකුළු බව මල සිතන්න......
එපා දෑතින් මලේ පෙති දිග හරින්න....
එය ඉබේ පොපියයි ඉතින් එතකන් හිඳින්න......
එය ඉබේ පොපියයි ඉතින් එතකන් හිඳින්න......