ගී පද
සෙනෙහස ඉල්ලා ලියතඹරා ලඟ
හඬා වැටෙනවා මියැසි කැලක්..
කපුරු මලක පෙති සිද බිද දැමුවා
මලට වඩා විශ බමර තුඩක්..
වැහි කළුවර ඇති හැන්දා සමයක
තරුමල් පිපුණලු අහස් ගැඹේ..
දේවදූතයොත් හඬා වැටෙනවා
පෙම්මල් ඉහිරුණු පාර දිගේ..
සෙනෙහස ඉල්ලා...
යෞවනයේ සිත් විෂකල ප්රේමය
කලියුගයේ ඇත පහල වෙලා..
අසන්මතේ සිත් වැටහෙනු නොහැකිව
පවිත්ර ප්රේමය මහළු වෙලා...
සෙනෙහස ඉල්ලා..