ගී පද
රෑ පැල් රැකලා පැල් කවි කියලා
නිදි නැති දෙනෙත බරයි
වෙහෙස නිවන්නට තුරුලිය නලවා
එන මද පවන සුවයි
බොල් පිනි මත ලා හිරු රැස් වැටිලා
මැනික් ලෙසින් දිලිසේ
මට බහ දුන් දා විලියෙන් ඇඹරුන
මැනිකගෙ නෙත් විලසේ
මෙදා සැරේ කුරහන් කිරි වැදිලා
සුලගේ ලෙලදෙනවා
කුඹුකෙන් නාගෙන වරල විදා යන
මැනිකෙව සිහිවෙනවා
ගොවිතැන් සාරයි ඒකෙන් නැහැ නොවැ
අතමිට අඩුපාඩු
පලදන්නම් ගෙල මාල සවන් යුග
ලෙලවමි රන් තෝඩු
ගේ පොඩියෙත් වැඩපල අවසන් මුත්
එලියක් එයි නෑනේ
මේ කන්නයෙ බිම අස්වනු කැපුවම
මැනිකෙත් එනවාලූ
රෑ පැල් රැකලා පැල් කවි කියලා
නිදි නැති දෙනෙත බරයි
වෙහෙස නිවන්නට තුරුලිය නලවා
එන මද පවන සුවයි