ගී පද
පෝයට ඇවිලෙන හඳක් වගේ වුන්
දියණියනේ කිම මේ
මලක් පර වුණා වාගේ
මලේ සුවඳ උඩු හුළඟේ ගියා වගේ
ඉහිරනු කිරකට නාඬන්
වැළහින්නක සේ
අකුරු කරන් යළි පිබිදි
හිරු මඩලක් සේ
අකුරින් ජය ගෙන නුඹ
රැජිනක් වන දවසේ
මවක් වෙයන් නුඹ
රිදවූ නුවරුන් හමුවේ
ගිලිහුණු කඳුළයි මතු
මුතු වී බබළන්නේ
වැලක හැදුණු ගෙඩි
වැලකට නෑ බරවෙන්නේ
අකල් අනෝරා නින්දා
වැහි වැටුණාවේ
නොසැලී හිනැහෙන්
යසෝදරාවන් වාගේ