ගී පද
මගේ ශ්රී කුමරි රොස්වී මාද ගියා
ඒ ප්රේමි මවෙත් යෙහෙන් වේදෝ දයා
නාහා වදන් මා කිව් මෙසේ මහත් සරොස් බවක් පායි
වෑයම් කලෝතින් මෙසේ මගේ සිතූ අත්පත් වෙයි
ඒ ප්රේමි මවෙත් යහෙනේ වේදෝ දයා
දාහ වඳියි මා කුස තුලේ
සිහිවී දැන් මේ ශ්රීවතා
වාම් කෙසේ මේ කැලේ
මෙම දුක පත් මා සිතා.....