ගී පද
කවදාක හෝ පිටත් වී
යා යුතුයි යන තැනැත්තා
කණගාටුවෙන් හඬන්නේ
ඒ දහම ගැන නොදන්නා
අම්බලමක රෑ ඉඳලා
අප එකම මඟ ඇවිල්ලා
යන්නෙමි කියා නොදන්වා
උදයෙම ඔබ ගිහිල්ලා
තුන් තිස් පැයක් මුළුල්ලේ
හැමූ සුවඳ හමා එනවා
දැන් හිස් බවක් දැනෙන්නේ
මට තනිය හිනා වෙනවා
මගියෙක්මි ඔබ වගේ මම
යන මාවත දුර නේදෝ
අප වැන්නවුන් එසේ නම්
කොතැනකදී හමු නොවේදෝ