ගී පද
කම්බි තාප්පෙට හිර කරගෙන මා අහස දිහා බලමින් අම්මේ
මං කල වරද කියාපන් උඹවත් හුළඟ දිගේ ඇවිදින් අම්මේ
මලහිරු බැස යන විට නිල් අහසේ නුවර පන්සලේ හඬ අම්මේ
තැටිය අරන් පෝලිමට දුවනවා වඳින්නේ මහ රෑටයි අම්මේ
පරණ චීත්තෙට ඔළුව තියාගෙන පන් පැදුරේ සුව පහස ලැබී
පුංචි කාලේ ඉඳලම දුක් වින්දා කොස් ඇට වල රහ හොඳට දනී
අම්මට තනියෙම නුවර එන්න බෑ බෝගම්බර මහ සයුර වැනී
අම්මගෙ නම මම පපුවේ කොටනවා ඉදිකටු මිටියෙන් හැඩට ඇති
කම්බි තාප්පෙට ....
වාට්ටුවේ අය එකා වගේමයි පසු තැවි තැවි තනියෙන් අඬලා
රජ සිටු මැතිවරු ලෝකෙ දකින්නේ මෙතන ඇවිල්ලයි දුක දැකලා
තනි පංගලමේ මහ රෑ යාමේ උඹ හඬනා හැටි මට මැවිලා
කම්බි කූරු වල ඔළුව ගහනවා පපුවේ ගින්දර මට දැනිලා
කම්බි තාප්පෙට ....