ගී පද
ඉගිල්ලිලා යන්න යං කෝ පිහාටු නෑ අනේ
මූදු හතේ යන්න යං රුවල් හබල් නෑ අනේ
රජෙක් වෙන්න යන්න යං හිසට ඔටුනු නෑ අනේ
අහංකාර විලම්බීත ඇයි//
ඉරු දේවයා වැඩියොත් තමා
බොල් පිණි කැට සැඟවී යන්නේ
සඳ දේවයා වැඩියොත් තමා
ඝණ අඳුරේ පාළුව මැකුනේ
රජ මාළිගේ පොඩි පැල්පතේ
මිනිසුන්මය ඉපදී ඉන්නේ
ඒ කාරණා නොදනී මෙදා
ඇයි නොමිනිස්කම් මතුවෙන්නේ
ඉගිල්ලිලා යන්න යං...
අද ඉන්නවා හෙට යාවීදෝ
නෑ ඒ බව කිසිවකු දන්නේ
මහ සත් මහල් මැදුරින් පවා
මහ පොළවයි උරුමය වෙන්නේ
මතබේදයයි අමනාපකම්
ඇයිදෝ දිගටම ගෙනයන්නේ
අපි යාළුවෝ අපි යෙහෙළියෝ
නෑ නෑ අපි තරහා වෙන්නේ
ඉගිල්ලිලා යන්න යං...