ගී පද
අවුරුදු දෙදහස් පන්සීයක් දැන් වයසයි මට මගෙ දූ පුතුනේ
ලේ කිරි දුන් උන් ලේත් උරා බී ලේ කළඳක්වත් නෑ දෙතනේ
දරුවොත් වැදුවා දරුවොත් හැදුවා උන් වැඩි හරියක් සොර දෙටුවෝ
දරුවන් වුව උන් පරයන් මැරයන් මගෙ දේ කා මට වින කෙටුවෝ
උනුන් කොටවලා උගුල් අටවලා රජ වෙති මගෙ උන් හැමදාමත්
මගෙ රජ දරුවන් මගෙ ජන දරුවන් ගැන බැලුවේ නෑ කවදාවත්
තමන් හැදෙනු මිස නංගිලා මල්ලිලා හදන්ට ඕනෑ කමක් නැතී
ගේ දොර කණකර උකසට තියලා වළඳත් විකුණා ගෙන බුදිතී
අවුරුදු දෙදහස් පන්සීයක් දැන් වයසයි මට මගෙ දූ පුතුනේ
ලේ කිරි දුන් උන් ලේත් උරා බී ලේ කළඳක්වත් නෑ දෙතනේ
උතුරේ දරුවන් මියැදී ඉවරයි දකුණේ දරුවොත් මිය ඇදෙතී
මගේම මහ උන් මගෙ නම විකුණා කොටවා මගෙ දරුවන් මරතී
අවුරුදු පන්දහසක් තව ඉන්නට පරමා යුෂ මට ඇති බැවිනී
මගෙ පොඩි පැටවුනි තෙපිවත් මේ සොර මුළුවෙන් මා ගළවනු මැනවී