ගී පද
අන්තිම සටනේ හුස්මට සමවී
විශ්මිත වු ගමනේ
දස්කම් පානා සිංහ පුතුන්නේ
වන්නියෙ මහ කැලයේ
බලාපොරොත්තුව රටට ගෙනල්ලා
අත දිග සීමාවේ
උදා ඉරක් පායයි අභිමානෙන්
ඔබයි රටට ජීවේ...
ගිණියම් වැල්ලේ ලෙයින් ලියාවි
උස් අරමුණක ඇති
දුක්විද සිත් සේ නෑ පසු බැස්සේ
මරගුලු වලට ගැටි
යුතුකම පපුවේ සුරකින සොයුරේ
දෙපයම ගියත් සිදී
එකෙකු මැරෙද්දි දහස් පුතුන්නේ
සේනා පෙරට ඇදේ....
අන්තිම සටනේ../
ගොඩබිම දියඹේ රටවට පවුරේ
මුලු විසිහතර පැයේ
නොනිදන දෙනෙතෙ එළියයි සුවසේ
යුගයක් එළිය කලේ
පළදින දවසේ ලක් මවගෙ හිසේ
කිරුළක් අතින් ඔබේ
කරනා සටනේ දහදිය රතු ලේ
එළියයි හෙටත් රටේ...
අන්තිම සටනේ.../