Lyrics
සැදෑ අඳුරේ වලාතීරේ
අපේ මතකේ වියකුනාවේ
සිතුවමක් සේ රිදුනු දෑසේ
ඔබේ පිළිරූ බොඳ වුනාවේ
විසිරි මතකේ කඳුළු අවුලා
පිපුනු සුනරෙක් පැතුම් ගෙවිලා
මතක සිතිජය මතින් ඇදිලා
අතීතය දුර පාවුනාවේ
නිවී නෙතු තාරකා වැල්
සාදවා දුක් වේදනා ගෙන්
මලානික වී හදේ මදු මල්
බිමට බරවී නිදා වී
නැගෙන තුරු යලි සඳලියේ
පායලා ආකාස ගංගාවේ
මහද උල්පත උණන සෙනෙහස
නොසිඳේ නුඹ නම් කිසිදා
සිතග පවසට උණන සුසුමක
ඔබේ සුසුවඳ ගිලී කිමිදී
ගීතයක් වී ඇසී නෑසී
විහඟ වීණා සරද ගොලුවී
කළුවරේ කලු තිතක් වී
බොඳ වෙලා වසාන මදහාසේ
සිහින ඉකිලන දෑස කෙලවර
සැඟවී තියේ කඳුලක් සේ