Lyrics
සඳක් වෙන්න බැරි නම් ඔබ හට
ඉරක් වෙන්න හැකිදෝ මා හට
වෙහෙස දැණෙන මේ ජීවිතේ
වැවක් වෙන්න බැරි තැන නුඹ හට
ඇයිද කීව්වේ වෙන්න නිල් දිය
දුකක් ඉතිරි මේ ජීවිතේ
සීත සෘතුවකට වෙලා
මියයන්න නම් එපා
පෙම් කවක් ලියන්න ආසයි මට තවත්
සෘතුවක් ඇතත් නැතත් හුස්මලන මගේ සිතුම්
පණ ගසයි ඔබේ දෙපා මුල වැටී
සඳක් වෙන්න බැරි...
මා නොමැති හෙටක් ඇතත්
පිපෙන මල් යළිත් පිපේ
හිරු එළිය ඇවිත් තව දවසක් උදාවේ
හමනා ඒ සුළං රැළත්
නෙත් කොනින් ළඟින් හමයි
නෙතු අගින් වැටෙන ඒ කඳුලැල් සීතලයි
සඳක් වෙන්න බැරි...