Lyrics
සම්මතයෙන් දුරස් වෙච්ච ආදරයෙන් සිත් බැඳිච්ච
රුධිර බැම්ම හරස් වෙච්ච නොහොඳ නෝක්කඩු නොවිච්ච
පිච්චී අළු වෙලා දැවුන පැලැන්තියෙන් උඹේ උදච්ච
මොහොතක් හරි කල් ගෙවුවද සැනසීමෙන් සිත නිමිච්ච
පෙලෙපත නිල කුලය ඇගේ භාදා දුනි රන් කෙන්දට
නොසරුප් ඇයි අහිංසකා වියකට මම පෙම් බන්ඳට
හිත මුඩු කොට කසාවතින් ඇය සමුදුන් දා ගිහිගෙට
ඝාන්ටාර දෝංකාර යටි සිත වද දෙනවා මට
දුර්ග මගට පාර මෙයයි පෙන්නා දුන් ලොකු අක්කේ
උඹ දුටු ලොව මගේ දෑසින් තවමත් නැහැ මම දැක්කේ
මැදිවිය පදු කරමින් සිත මොර ගාද්දි අරුමැක්කේ
ආදරයේ අමිහිරි තැන් උබෙන්මම මා දැක්කේ
හිච්චියේ නැහැ උඹගේ හිත කිසිමම දේකට නැමිච්ච
හිත තැලිච්ච හිමි හැරගිය දිගය උඹගේ ආරිච්ච
හෝරා කටු කරකවාවි කඳුලින් දෑසම තෙමිච්ච
දින සති කල් මාස ගෙවමි බඳුනක මදු විත පිරිච්ච
නෙත් පොගවමි නිසලව හිත තනිකම මැදියම ගෙවිච්ච
තනිවී ඝන අන්ධකාර චිමිනි ලාම්පුව නිමිච්ච
ලිපි ඉරිච්ච සැමරුම් වැඩ අනුන්ගේ මොලයෙන් කෙරිච්ච
මැද මිදුලම එලිය වෙලා දැකලා පුන්සඳ පිරිච්ච
හෙලපු සුසුම ගෙනත් දුන්නේ සුවඳ සමන් වැලයි පිච්ච
සොල්දර ගෙයි ගරාවැටෙන එළියක් නැති ඇල් මැරිච්ච
පිච්චෙනවා හිච්චි මල්ලී කවිච්චියක් මත දිරච්ච