Lyrics
පැරදුණු සෙනෙහස යළි හමු වී තව තව රිද්දනවා
ඒ බව නොදැනම ඉස්සර වාගේම ඔබ ළං වෙනවා
හිත වැළපෙනවා......
නොඉඳුල් සෙනෙහස තිලිණ කරන්නට හමු වූ රුව ඔබම තමා
විමසා නොදැනම තනියම පෙම් කවි පදවැල් ලිව්වා
බිඳුවක්වත් මට නොදැනෙන තරමට හෙමිහිට රැවටුව හින්දා
මම තව තව පෙම් කෙරුවා.......
පැරදුණු සෙනෙහස.......
අන්සතු ඔබ ළඟ මිතුරෙක් වන්නට
පව්බර දුන් හැටි හිතලා මගේ හිත නොදැනම
හුරතල් පෙන්නන ඔය දෙව් රුව ළඟ ඉඳලා
කඳුළු වහන්නට නෙතු හංඟනු මිස කොහොමට
කියමිද හැමදාම මම පෙම් කෙරුවෙම් කියලා......
පැරදුණු සෙනෙහස.......