Lyrics
නීල නුවන් යුග කවියක් විය ඔබගේ
පන්හිඳ තුඩඟේ පැටලී
ඇයගේ හදින් ගැලූ සෙනෙහස
සිතුවමක් විය තෙලිතුඩඟේ දැවටී
පිනි දිය මිදෙනා මිටියාවත මැද ගෙපැලේ
පිළ මත හිද හිමිඳිරියේ //
ඇයගේ දෑසින් කියවූ කවියද මුමුනන්නේ
තනි වී
නීල නුවන් යුග
රළ රැලි හඬනා පුලින තලාවේ නිවතී
දේදුනු සායම් කලතා
ඇගේ හදේ දුටු සිතුවම ගැබ
සමරන්නේ තනිවී