Lyrics
මහා නගර මැද වහා ඉගිල යන
යාන වාහන සේ
දුවයි මිනිසා මහා කලබලයෙන්
සොයන්නේ මොනවාද නොදනිමි
ජීවිතේ වෙනුවෙන්........
තාරුකා කඳුලින් තෙමන්නට
දෙන්න බෑ කිසිදා ඉඩක්
රෑ දිවා නොබලා වෙහෙස වෙමි
මියෙන්නට නෑ මට ඉඩක්
වයස්ගත මගේ මව්පියන් හට
පොවන්නට ඔසු පැන් බිඳක්
වෙහෙස විය යුතු හොඳම කාලය
රකින්නට මතු පරපුරක්
අනාථව අසරණව ඇවිදින
දුප්පතුන් හට නව පණක්
බෙදා දීමයි පරම යුතුකම
බුදුන් වැඩි රට පින් බිමක්.....