Lyrics
ජීවිතේ කවියක්
ආදරේ සොඳුරුතම වදනක්
කඳුලැලි බිඳක් හසරැලි පොදක්
එකට එක්වූ විට දැනෙයි
පෙර නොවිදි රසයක්
පසුපසින් හබා එන අතවර
හැරදමායා නොහැක බෝදුර
දුක ද ඉවසා දරා ගන්නට
සිතට බල කරනා
හැඟුම් මව දිව මැවී කවිකම
සෙනෙහසින් රැදී උන් එක දන
පලා යයි නොකියාම ඈතක
පවුරු පදනම් බිදී දස අත
විසිර යන යාමේ
කවුරු නම් ලංවේද තනියට