Lyrics
හීන පිරි ආකාසයේ විඩාබර සමනලියේ
රිදෙන තටු මගේ සෙවෙණේ සනහන්න දෙමි සහනේ....
ළබැඳි පෙම් කුමරාණනේ ඔබ නැතිව සංසාරේ
ගලන මේ ගංගාවේ නිමක් නෑ තව
විඳින දුක නම් හිමි නැතේ සංතෝසේ......
හන්තාන කඳු මුදුනේ පෙරදාක හැන්දෑවේ
වෙලා අතිනත ගියේ හවසක අපේ සිත මදහාසේ
මැවේ ඔබේ රුව එදා වාගේම නිමක් නෑ සංතාපේ
එදා නුඹ ළඟ දැනුනු සුවඳට ලෝපෙම් බැඳි මම
වෙලුණි තුරුලට ලොවට හොර රහසේ විඳපු මුතු පහසේ
ලොවම ගරහන් වරද මගේ වාගේ සුවඳ පමණක්
රැඳුණු මතකේ නුඹම විය සංතෝසේ........
විඩාබර සමනලියේ රිදෙන තටු මගේ සෙවෙණේ
පියඹලා උඩු ගුවන් තලයේ සරපු හැටි පෙර දිනයේ
නෙත් යොමාගෙන අහස් තලයට විඳිමි මම සංතාපේ
ළබැඳි පෙම් කුමරාණනේ සුවඳ පමණක්
රැඳුණු මතකේ නුඹම විය සංතෝසේ
විඳපු මුතු පහසේ පෙනෙන නොපෙනෙන දුරක සිට
මාගේ සුවඳ පමණක් රැඳුණු මතකේ නුඹම විය සංතෝසේ........
හීන පිරි ආකාසයේ.......