Lyrics
ගෙල වට බැන්දා වූ මුතු පොටේ
දිස්නෙට මුහුණෙහි ඔප වැටේ
ඔසරි නෙරියට නළල් තිලකෙට
බැන්ද සිතු පෙම ආනන්ද වේ
කෝකිල සංදේශ කවි පොතේ
ඔය වැනි උපමා ද තව ඇතේ
රුවැති ළඳකට තනිව මගතොට
යන්න නිදහස දැන් නෑ වගේ
සෙංකඩගලපුර පෝදා හඳ මෙනි
මේ මුතු මැණිකේලා
දළදා සමිඳුන් වැඩ හිඳිනා බිම
නෑ සුබ නෑ ඕවා
කාගෙ කවුරුද ඉන්නෙ කොතැනද
නෑ අපි හඳුනන්නේ
ආගන්තුක අපි ආවම කඳුරට
නැතුවද පිළිගන්නේ