Lyrics
දෑවැදි දෙන්නට රන් මසු පොදි නැති
ගෙදරට බර වුන බාල නගේ
නුඹ ගෙන යන්නට ගමෙත් කෙනෙක් නෑ
රටෙත් කෙනෙක් නෑ බාල නගේ
විරසක වීලා ගිරහා අපලයෙන්
නුඹේ ඉරණම නුඹ ළඟට නොයේ
නිදිබර දෑසයි දැලි ගෑ මූණයි
ලිප මුල්ලේ යෞවනය වගේ
රන්දම් පැළදිය යුතු ගෙල වටකර
නව ගුණ වැල පෝරුවක බැදේ
දීගෙක ගිය දා නුඹට දැනේවි
තනිකඩකම කොච්චර ද අගේ ....