Lyrics
බොල් වී අහුරු වෙල් සුළගේ ගිය සේම
දීගෙක ගිහින් නුඹ මටවත් නොකියාම
දම් පැහැ කහට කජු පුහුලම් පිපි කාලේ
රංචුව ගැහුණු හැටි මතකද අපි බාලේ
මල්වර වියේ නුඹ ඉදහිට දුටු වේලේ
බැරිවුණි කියා ගන්නට හිත බැදි ආලේ
නෑ තුන් හිතකවත් අමනාපයක් නගේ
මේ අපි පෙරත් ජාතියෙ පැතු ලෙසයි නගේ
පිට ගං ගොසින් මා අමතක වුණත් නගේ
අතමිට සරුව නුඹ යහතින් ඉදින් නගේ