Lyrics
බලා පෙර මග උනිමි සමිඳුනි
යහ නෙත නිවී පෙළී වියොවින්
මුහුණ දැක යලි වීමි ඔද වැඩි
කිරි සයුර සේ දු පුතු සරකර
වීද වැඩ ගිය ගමන සිතු ලෙද
නිරෝ සුව හැකි වේද විඳිනට...
සතුරු සෙන් මැඩ යුධ වැදේ තදේ
නොහිඳ ආයෙ මපිය බඳේ ශ්රීදේ
දකිනු වස් නුඹෙ වතසඳේ සොඳේ
ඒ දුක වාවනු කොයි ලෙදේ දේ
විඳිනුරා රස සිහි වුනේ මෙනේ
වී අම අදර එදිනේ නොමිනේ
නොරැඳි එදෙසේ පැමුනුණේ සැනේ
වෙත පුරුදු ලඳ පතමිනේ සෙනේ...