Lyrics
අම්මේ නුඹ අතරමං වෙලා මාව අතරමං කළා
තාත්තේ නුඹ අතරමං වෙලා මාව අතරමං කළා
නුඹෙ සෙනෙහස අහිමි ලොවක කිරුලු පැළඳ මට කුමට
අම්මේ තව එකපාරක් හිතන්න තිබුණා
රැකවරණය අහිමි ලොවක රුවන් මාළිගා කුමටද
තාත්තේ තව එකපාරක් හිතන්න තිබුණා
හැලහැප්පිලි මැදින් ගෙවන ජීවිතයම සුන්දර බව
මටත් වඩා නුඹ දෙපලට හිතන්න තිබුණා
මව්පිය උණුසුම එකවර විඳිනා උරුමය නැතිකර
දිවියේ අමිහිරි දඬුවම මටම හිමිවුණා
අම්මේ තව එකපාරක් හිතන්න තිබුණා
තාත්තේ තව එකපාරක් හිතන්න තිබුණා
කෙදිනක හෝ කූඩු තනන මගේ දවස එළමෙන කළ
දෙතැනක නොව එක සෙවනක හිඳින්න තිබුණා
කැබලි කැඩුණු කූඩුවේ හිඳ තටු සිඳගත් කිරිලිය ලෙස
ගැරහුම් ලන මගෙ හිත ගැන හිතන්න තිබුණා
අම්මේ තව එකපාරක් හිතන්න තිබුණා
තාත්තේ තව එකපාරක් හිතන්න තිබුණා
අම්මේ නුඹ අතරමං වෙලා ....