[{"data":1,"prerenderedAt":237},["ShallowReactive",2],{"story-si-olu-pipila":3},{"id":4,"title":5,"body":6,"category":205,"description":206,"era":207,"extension":208,"featured":209,"heroImage":210,"imageCredit":211,"imageLicense":212,"imageSource":213,"meta":214,"navigation":215,"path":216,"rawYear":217,"seo":218,"sources":219,"stem":235,"translated":215,"url":222,"__hash__":236},"storiesSi\u002Fsi\u002Fstories\u002Folu-pipila.md","ඔලු පිපිලා: හෙළ හවුල සංගීත පෙරමුණක් විවර කළ අයුරු",{"type":7,"value":8,"toc":196},"minimark",[9,13,26,31,34,40,43,46,62,65,69,74,85,88,91,95,98,101,116,121,124,128,134,152,159,162,168,172,190],[10,11,12],"p",{},"1946 මාර්තු 2 වැනි දින, කුමාරතුංග මුනිදාසයන්ගේ දෙවැනි ගුණානුස්මරණ උත්සවයේ දී, තිස් හැවිරිදි ගායකයෙක් නැඟී සිට අතිශය හෙළ බසින් ලියැවුණු ගුණ සැමරුම් පැදියක් ගැයුවේ ය. එය කෙතරම් හෙළ වදන්වලින් පොහොසත් වී ද යත්, පැමිණ සිටි බොහෝ දෙනෙකුට එය තේරුම් ගැනීම පවා අසීරු විය. මේ ගායකයා උතුරු ඉන්දියාවේ පස් වසරක් ගත කර තිබිණි. ලක්නව්හි මොරිස් සංගීත විද්‍යාලයේ (Marris College of Music) ප්‍රථම පෙළ සිතාර් පන්තියේ ඉහළම ලකුණු ලබා ගත් හෙතෙම, එහි විදුහල්පතිවරයාගේ ප්‍රශංසාත්මක නිර්දේශ ලිපියක් ද සහිතව 1944 දී පෙරළා මව්බිමට පැමිණියේ ය. ඒ වන විට ඔහුගේ නම සුනිල් සාන්ත විය.",[10,14,15,16,20,21,25],{},"එම වසරේ ම පසුව ඔහු ",[17,18,19],"strong",{},"ඔලු පිපිලා"," (",[22,23,24],"em",{},"Olu Pipila",") ගීතය එළිදැක්වී ය. පද රචනය කළේ ඔහු ම ය. තනුව නිර්මාණය කළේ ද ඔහු ම ය. එය තනිව ම ගායනා කළේ ද ඔහු ම ය. ගුවන්විදුලි ලංකා (Radio Ceylon) ආයතනය සිය ස්වීය තැටියකට පටිගත කළ ප්‍රථම ගීතය බවට පත් වූයේ ද එයයි.",[27,28,30],"h2",{"id":29},"තරුණයෙක්-තරුණියක්-සහ-විලක්","තරුණයෙක්, තරුණියක් සහ විලක්",[10,32,33],{},"මේ ගීතය කිසිදු බැරෑරුම් කතාවක් නොකියයි. එහි සුවිශේෂත්වය ද එයයි. ගමේ විලකට බැස මාලා නම් දැරියක සමඟ ඔලු මල් නෙළන තරුණයකු ගැන පමණක් එය කියැවෙයි.",[35,36,37],"blockquote",{},[10,38,39],{},"ඔලු පිපිලා වෙල ලෙල දෙනවා සුදට සුදේ නංගෝ\nඔලු නෙළලා මාල ගොතලා දෙන්න ද සුදු නංගෝ\nඑන්න දියේ බැස මා හා දෙන්න ඔබේ අත මාලා\nඔලු නෙළලා මාල ගොතලා පළඳිමු අපි මාලා",[10,41,42],{},"ගීතය සමන්විත වන්නේ එක ම අන්තරා කොටසකින් අවසන් වන පද්‍ය ඛණ්ඩ හතරකිනි. කවුරුන් හෝ කැඳවූවාක් මෙන් කුනිස්සන් වැල් පිටින් උඩ පනිති. දිය ගසන තරගයෙන් දැරිය දිනන අතර පරාජය වීම ගැන තමා ලැජ්ජාවට පත් වූ බව කොලුවා පිළිගනියි. ඇගේ මල්ලී පාර දිගේ එනු දුටු විට දෙදෙනා ම වහා එතැනින් නික්ම යති.",[10,44,45],{},"ගීතයේ මුල් පද්‍ය ඛණ්ඩය පුනරාවර්තනයෙන් ඔපමට්ටම් වූ අපූරු නිමැවුමකි:",[35,47,48],{},[10,49,50,53,56,59],{},[22,51,52],{},"ඔලු පිපිලා වෙල ලෙල දෙනවා සුදට සුදේ නංගෝ",[22,54,55],{},"ඔලු නෙළලා මාල ගොතලා දෙන්න ද සුදු නංගෝ",[22,57,58],{},"එන්න දියේ බැස මා හා දෙන්න ඔබේ අත මාලා",[22,60,61],{},"ඔලු නෙළලා මාල ගොතලා පළඳිමු අපි මාලා",[10,63,64],{},"පේළි හතරෙන් තුනක් ම ආරම්භ වන්නේ 'ඔලු' යන වචනයෙනි. මුල් පේළි දෙක අවසන් වන්නේ 'නංගෝ' යන ඇමතුමෙනි. 'ඔලු නෙළලා මාල ගොතලා' යන මුළු පද ඛණ්ඩය ම දෙවැනි සහ සිව්වැනි පේළිවල යළිත් මතුවෙයි. මෙය ගොඩනැඟී ඇත්තේ සිනමා ගීත පදමාලාවක ශෛලියෙන් නොව, 'වෙල ලෙල දෙනවා', 'නෙළලා මාල ගොතලා' ආදී වශයෙන් ගැමි ජනකවියේ එන අනුප්‍රාසාත්මක රටාවට අනුකූලව ය.",[27,66,68],{"id":67},"සරල-බව-ම-මහා-තර්කයක්-වූ-අයුරු","සරල බව ම මහා තර්කයක් වූ අයුරු",[10,70,71,73],{},[22,72,19],{}," ගීතයේ තිබූ විප්ලවීය බව වටහා ගැනීමට නම්, එහි නොතිබුණේ මොනවාදැයි දැනගත යුතු ය.",[10,75,76,77,80,81,84],{},"1946 වන විට ප්‍රකටව සිටි සෑම සිංහල ගායකයෙකු ම පාහේ උතුරු ඉන්දියාවෙන් සංගීතය හදාරා තිබූ අතර, ඔවුන්ගේ ගායනය තුළ එම ශික්ෂණයේ පැහැදිලි සලකුණු දක්නට ලැබිණි. එනම්, ස්වරයකට ළඟා වීමට පෙර ඊට හේත්තු වන සියුම් අනුස්වර හෙවත් 'කණ් ස්වර' (",[22,78,79],{},"kan svara",") සහ එක් ස්වරයක සිට තවත් ස්වරයකට ලිස්සා යන 'මීණ්ඩ්' (",[22,82,83],{},"meend",") අලංකාර යි. සංගීතවේදී සුනිල් ආරියරත්නයන්, සදිරිස් සිල්වා, එච්. ඩබ්ලිව්. රූපසිංහ, දොන් මානිස් පට්ටියආරච්චි, එන්. රොම්ලස් සිල්වා සහ \"ආනන්ද සමරකෝන් පවා\" ඇතුළු මේ සියලු දෙනාගෙන් සාන්තයන්ව වෙන් කර හඳුනා ගනියි. ඔහු ලියන්නේ සාන්තයන් \"මෙම අලංකාර භාවිත කළේ කලාතුරකිනි. ඔහු එක් ස්වරයක සිට තවත් ස්වරයකට කෙළින් ම ගමන් කළේ ය. එමෙන්ම ඔහු වචන වඩාත් නිවැරදිව උච්චාරණය කළේ ය\" යනුවෙනි.",[10,86,87],{},"මීට හේතුව රැඳී තිබුණේ ලක්නව්හි නොව ඔහුගේ ළමා විය තුළ ය. සාන්ත හැදී වැඩුණේ ජා-ඇළ කතෝලික පල්ලියේ ගීතිකා සංගීතය ඇසුරේ වන අතර, සිතාරයක් දකින්නටත් පෙර සිට ම ඔහු දේවස්ථාන ගීතිකා කණ්ඩායම්වල ගායනා කළේ ය. ආරියරත්නයන් ඔහුගේ සමස්ත ශෛලිය ම මේ පසුබිමට සම්බන්ධ කරයි: එනම්, ළමා වියේ සිට ම සෘජු, අලංකාර රහිත ස්වර රේඛාවක පුහුණු වූ හඬකි. උත්තර භාරතීය ඌරුවට හුරු වූ සිංහල ගීත අසා පුරුදු කන්වලට මෙය අලුත් ම අත්දැකීමක් විය. එසේ ම සිංහල වචන හින්දි ආරට නොනැමී සැබෑ සිංහල වචන ලෙස ම උච්චාරණය වූ බැවින්, එය මුළුමනින් ම සිංහල අනන්‍යතාවකින් යුක්ත විය.",[10,89,90],{},"2015 දී සාන්තයන්ගේ ජන්ම ශත සංවත්සරය වෙනුවෙන් ලියමින් ටෝනි ඩොනල්ඩ්සන් (Tony Donaldson) ඒ පිළිබඳ ප්‍රතිචාරය එක් වැකියකින් සටහන් කළේ ය: \"මීට පෙර කිසිදු ගීතයක් මෙවන් හඬක් මවා තිබුණේ නැත.\"",[27,92,94],{"id":93},"බස-දෙස-රැස","බස, දෙස, රැස",[10,96,97],{},"මේ ගීතය පිටුපස සංවිධානයක් මෙන් ම සටන් පාඨයක් ද විය.",[10,99,100],{},"කුමාරතුංග මුනිදාසයන් 1941 දී 'හෙළ හවුල' පිහිටුවූයේ සිංහල භාෂාව නඟාසිටුවීමට සහ එහි නූතන ව්‍යාකරණය දොළොස්වන සියවසේ සිට දහහත්වන සියවස දක්වා වූ සම්භාව්‍ය සාහිත්‍ය සම්ප්‍රදාය වෙත ප්‍රතිසංස්කරණය කිරීමට ය. පැරණි ආර්ය-සිංහල ජාතිකවාදය \"රට, දැය, සමය\" වටා පෙළගැසී තිබූ තැන දී, කුමාරතුංගයන් ආගම වෙනුවට භාෂාව ආදේශ කරමින් එය \"බස, දෙස, රැස\" බවට පත් කළේ ය. ඔහුගේ ම එක් පද්‍යයක මෙසේ සඳහන් වේ: \"මගෙ රට හෙළ රට හැර අන් \u002F රටකට මගෙ දැය හෙළ දැය \u002F හැර අන් දැයකට මගෙ බස \u002F හැර අන් බසකට හිස නො නමමි.\"",[10,102,103,104,107,108,111,112,115],{},"1942 දී කුමාරතුංගයන් ",[22,105,106],{},"හෙළ මියැසිය"," ප්‍රකාශයට පත් කළ අතර, එම ග්‍රන්ථය මෙම මතවාදය කෙතරම් දුරදිග ගියේ ද යන්න පෙන්වා දෙයි. එය එකවර කරුණු තුනක් ඉටු කළ කෘතියක් විය: එනම් වයලීන ස්වයං-අධ්‍යයන අත්පොතක්, පිරිසිදු හෙළ බසින් ලියැවුණු දේශානුරාගී ගී පද සංග්‍රහයක්, සහ සිංහල කාව්‍ය ගායනය පදනම් කරගත් දේශීය සංගීත පද්ධතියකට න්‍යායික පදනමක් දැමීමට දැරූ ප්‍රයත්නයකි. එහි නාමය පවා එම ව්‍යාපාරයේ ම කොටසක් විය — 'මියැසිය' (මිහිරි නාදය) යනු සංස්කෘත 'සංගීතය' යන වදන වෙනුවට කුමාරතුංගයන් විසින් නිර්මාණය කරන ලද වචනයකි. එතැනින් නොනැවතුණු හෙතෙම, ",[22,109,110],{},"ස රි ග ම ප ධ නි"," යන ඉන්දියානු ස්වර නාම වෙනුවට ",[22,113,114],{},"සි රි ගි මි පි දි නි"," යනුවෙන් නම් කළේ ය. තාලය සහ හෙළ බෙර වාදනය පිළිබඳව තවත් වෙළුම් තුනක් සම්පාදනය කිරීමට ඔහු සැලසුම් කළ ද, ඒවා ලිවීමට පෙර 1944 දී පනස් තුන් වියැතිව හෙතෙම අභාවප්‍රාප්ත විය.",[10,117,118,120],{},[22,119,106],{}," කෘතියට ඔහු ලියූ ප්‍රස්තාවනාව ප්‍රතිවාදීන්ගේ ස්වභාවය මැනවින් චිත්‍රණය කරයි: \"'හෙළ මියැසිය' ගැන කියූ විට විශාල පිරිසක් වටවෙති. මොවුහු උතුරු ඉන්දියාවෙන් ගායනය හා වාදනය උගත් අය වෙති. 'සිංහලයන්ට ඇති ගීතය කුමක් ද? වාද්‍යය කුමක් ද? සිංහල ගායනය මළ ගෙවල්වල ඇසෙන විලාපය වැනි ය'යි ඔවුහු උපහාස කරති.\"",[10,122,123],{},"සුනිල් සාන්තයන්ට මෙම දෘෂ්ටිවාදය හමු වූයේ ඔහුගේ මාමා වූ මෝසෙස් පෙරේරා පියතුමන් (Father Moses Perera) හරහා ය. හෙළ හවුලේ සාමාජිකයෙකු වූ උන්වහන්සේ, සාන්ත ඉන්දියාවේ සිට පැමිණි පසු ඔහුට නවාතැන් ලබා දුන් අතර කුමාරතුංගයන්ගේ ලේඛන ද ඔහුගේ අතට පත් කළහ. තම පරිවර්තනය ගැන සාන්තයන් කළ විස්තරය තුළ පෙර තමා සිටි ආකාරය පිළිබඳ කිසිදු වසං කිරීමක් නැත: \"ලංකාවට පැමිණි පසු ද මා හැසිරුණේ උතුරු ඉන්දියාවේ සිටින්නාක් මෙනි. මගේ සිංහල සිරිත් විරිත් සියල්ල අමතක කිරීම ගැන මම ආඩම්බර වීමි.\"",[27,125,127],{"id":126},"ගායනා-කළ-හැකි-ව්යාකරණයක්","ගායනා කළ හැකි ව්‍යාකරණයක්",[10,129,130,131,133],{},"හෙළ හවුලේ බලපෑම ",[22,132,19],{}," ගීතයේ මනෝභාවය තුළ පමණක් නොව, එහි ක්‍රියා පද නිමාවන් තුළ ද ගැබ්ව තිබේ.",[10,135,136,137,139,140,143,144,147,148,151],{},"සම්මත ලිඛිත ව්‍යාකරණයක් පැවතීම 'ශිෂ්ට' සමාජයක අත්‍යවශ්‍ය සාධකයක් බව කුමාරතුංගයන් විශ්වාස කළේ ය — \"නීති නැති සමාජයක් මෙන් ම, නීති නැති භාෂාවක් ද අවුල් ජාලයකට ඇද වැටෙයි.\" සාන්ත මෙය සිය ගී පදවලට එක් කළේ ය. ",[22,138,19],{}," ගීතයේ දී ඔහු එකල ග්‍රැමෆෝන් හෝ ගුවන්විදුලි ගීත රචකයන් කිසිසේත් භාවිත නොකළ දුර්ලභ අනාගත කාල ප්‍රත්‍යයක් යොදා ගනිමින්, 'යන' ධාතුව 'යන්නෝ' ලෙස ආඛ්‍යාත ගත කළේ ය: ",[22,141,142],{},"කුනිස්සෝ උඩ පැන පැන යන්නෝ අප කැඳවා නංගෝ",". ඊළඟ වසරේ දී ",[17,145,146],{},"හඳ පානේ"," ගීතයේ එන දුර්ලභ ස්ත්‍රී ලිංගික අනාගත කාල රූපයක් වන ",[22,149,150],{},"නැළවෙන්නී"," යන්නෙන් ද ඔහු කළේ එය ම ය.",[10,153,154,155,158],{},"මෙය එල්ල වූයේ කා වෙත ද යන්න ඔහු පැහැදිලිව ම ප්‍රකාශ කළේ ය. 1947 දී පළ කළ ",[22,156,157],{},"සුනිල් හඬ"," ගීත පොතේ ප්‍රස්තාවනාවේ බටහිර ගැති කොළඹ ප්‍රභූ පැලැන්තිය පිළිබඳව ඔහු මෙසේ ලිවී ය: \"බටහිර කෑම බීම, ඇඳුම් පැළඳුම්, සිරිත් විරිත් ආදියට ගැති වූවෝ අපේ භාෂාව කුස්සියට තල්ලු කර දැමූහ. මොවුහු තම මව්බසින් කතා කිරීමට ලැජ්ජා වෙති… 'ඔලු පිපිලා' සහ 'හඳ පානේ' වැනි ගීත මඟින් මා ඉටු කළ සේවය ගැන අමුතුවෙන් කිව යුතු ද? සිංහල භාෂාව කෙරෙහි පිළිකුලක් දක්වමින් ඉංග්‍රීසියට මුල් තැන දුන් අය පවා දැන් සතුටින් මේ ගීත ගායනා කරති.\"",[10,160,161],{},"ගීත පොත් මඟින් ද එම ද්විත්ව පණිවිඩය ම ලබා දුන්නේ ය: ඉංග්‍රීසි උගත් එම පන්තිය වෙත ළඟා වනු පිණිස සාන්තයන් තනු මුද්‍රණය කළේ බටහිර ස්ටාෆ් නොටේෂන් (staff notation) ක්‍රමයට ය — එහෙත් ඒ යටින් පදමාලාව රෝමන් අකුරින් නොව සිංහල අක්ෂරවලින් ම යෙදූ බැවින්, ගීතය ගායනා කිරීමට නම් ඔවුන්ට සිය ස්වදේශීය අක්ෂර මාලාව කියවීමට සිදු විය.",[10,163,164,165,167],{},"ඉදිරි වසර හය තුළ, වයලීනයෙන් එක් වූ තරුණ ඩබ්ලිව්. ඩී. අමරදේවයන් ද ඇතුළත් දස දෙනෙකුගෙන් යුත් සිය වාදක මණ්ඩලය සමඟින් ඔහු ගුවන්විදුලි ලංකා වෙනුවෙන් ගීත සියයකට අධික සංඛ්‍යාවක් නිර්මාණය කර පටිගත කළේ ය. අනතුරුව 1952 දී ඔහු පෙනී සිටීම ප්‍රතික්ෂේප කළ කුප්‍රකට ශ්‍රේණිගත කිරීමේ පරීක්ෂණය පැමිණි අතර, ඉන්පසු වසර පහළොවක් මුළුල්ලේ ජාතික ගුවන්විදුලියෙන් ඔහු බොහෝ දුරට ඈත් කර තැබිණි. එහෙත් ඒ වන විටත් ",[22,166,19],{}," සිය මෙහෙවර ඉටු කර හමාර ය. 1946 න් පසු සිංහල සංගීතය පිළිබඳව නිතර කියැවෙන දෙය නම්, ඊට නැඟී සිටීමට වෙනත් ස්වාධීන පදනමක් නිර්මාණය වූ බවයි.",[27,169,171],{"id":170},"අප-දන්නා-කරුණු-සහ-ඒවා-අනාවරණය-වූ-මූලාශ්ර","අප දන්නා කරුණු සහ ඒවා අනාවරණය වූ මූලාශ්‍ර",[10,173,174,175,178,179,181,182,185,186,189],{},"ගීතයේ පෙළ, එහි ව්‍යාකරණය, හෙළ හවුල පිළිබඳ තොරතුරු සහ සාන්තයන්ගේ ගායන විලාසය පිළිබඳ ආරියරත්නයන්ගේ ඇගයීම යන සියල්ල ලබාගෙන ඇත්තේ ගැරට් ෆීල්ඩ්ගේ (Garrett Field) විවෘත ප්‍රවේශ කෘතියක් වන ",[22,176,177],{},"Modernizing Composition"," (2017) වෙතිනි. එහි කුමාරතුංගයන්ගේ ",[22,180,106],{},", සාන්තයන්ගේ ස්වකීය ගීත පොත් සහ ආරියරත්නයන්ගේ ",[22,183,184],{},"ශ්‍රී ලංකාවේ කණ්ඩායම් සංගීතය"," යන කෘති උපුටා දක්වමින් මූලාශ්‍ර සටහන් කර ඇත. පටිගත කිරීමේ ඉතිහාසය සහ ශත සංවත්සර විස්තර ලබාගත්තේ ටෝනි ඩොනල්ඩ්සන්ගේ 2015 ",[22,187,188],{},"සන්ඩේ ටයිම්ස්"," (Sunday Times) ලිපියෙනි.",[10,191,192,193,195],{},"මෙහිදී සැලකිය යුතු කරුණු දෙකක් තිබේ. ගුවන්විදුලි ලංකා ආයතනය තැටියකට නැංවූ ප්‍රථම ගීතය ",[22,194,19],{}," බවට ෆීල්ඩ් කරන ප්‍රකාශය පදනම් වී ඇත්තේ සිංහල මූලාශ්‍ර මත වන අතර, එය සනාථ කිරීමට ස්වාධීන ගුවන්විදුලි ලේඛනාගාර සටහනක් මෙතෙක් ප්‍රකාශයට පත්ව නැත. එසේ ම 1946 වසර තුළ මෙය නිකුත් වූ නිශ්චිත දිනය මෙහිදී පරිශීලනය කළ කිසිදු මූලාශ්‍රයක සඳහන් නොවේ — වසර ස්ථිර වුව ද, මාසය නිශ්චිත නැත.",{"title":197,"searchDepth":198,"depth":198,"links":199},"",2,[200,201,202,203,204],{"id":29,"depth":198,"text":30},{"id":67,"depth":198,"text":68},{"id":93,"depth":198,"text":94},{"id":126,"depth":198,"text":127},{"id":170,"depth":198,"text":171},"song-story","විලක ඔලු මල් නෙළීමක් පිළිබඳ ගීතයක් ගුවන්විදුලි ලංකා ආයතනය තැටියකට නැංවූ මුල්ම ගීතය බවට පත් විය. එහි වූ සුවිශේෂී තර්කය වූයේ ඉන්දියාවේ පස් වසරක් පුරා උගත් සියලු සංගීත ආභරණ බැහැර කිරීමයි.","1940s","md",false,"\u002Fimages\u002Fstories\u002Folu-pipila.webp","Unknown photographer, c. 1930s — Munidasa Cumaratunga, founder of the Hela Havula","Public domain (PD-Sri Lanka)","https:\u002F\u002Fcommons.wikimedia.org\u002Fwiki\u002FFile:Kumaratunga_Munidasa_(1887-1944).jpg",{},true,"\u002Fsi\u002Fstories\u002Folu-pipila",1946,{"title":5,"description":206},[220,223,226,229,232],{"title":221,"url":222},"Garrett Field, Modernizing Composition: Sinhala Song, Poetry, and Politics in Twentieth-Century Sri Lanka (UC Press, 2017) — full text","https:\u002F\u002Farchive.org\u002Fdetails\u002Fdli.doa.211",{"title":224,"url":225},"Tony Donaldson, 'There will never be another Olu Pipila' — Sunday Times, 12 April 2015","https:\u002F\u002Fwww.sundaytimes.lk\u002F150412\u002Fplus\u002Fthere-will-never-be-another-olu-pipila-143895.html",{"title":227,"url":228},"Hela Havula — Wikipedia","https:\u002F\u002Fen.wikipedia.org\u002Fwiki\u002FHela_Havula",{"title":230,"url":231},"Sunil Santha — Wikipedia","https:\u002F\u002Fen.wikipedia.org\u002Fwiki\u002FSunil_Santha",{"title":233,"url":234},"Gerald Wickramasuriya, 'Dancing to our own tune' — Sunday Times, 18 October 1998","https:\u002F\u002Fwww.sundaytimes.lk\u002F981018\u002Fplus5.html","si\u002Fstories\u002Folu-pipila","4LdW-bzee0yBvdLMNGJCGo6wWyui1POjQYhOg5NxTBQ",1787999338879]